Monthly Archives: February 2010

@Under my knees@ เขาช้างเผือก – สังขละบุรี by “Eak Jung”

ก่อนอื่นเลย คงต้องบอกเพื่อนเอกว่า ขอเอามาลงแทน เพื่อให้เพื่อนๆพี่ๆน้องๆ ชาวตะลอนได้อ่านกันสักหน่อย

สำหรับทริปเขาช้างเผือก ที่เพื่อนเอกแห่งแก๊งค์จัง ประทับใจทริปนี้ แถมรูปสวยๆที่ได้จากกล้องคอมแพค(ก็สวยได้)

ข้อความทั้งหมดคัดลอกมาจากในเมลล์ เพื่อนเอกล้วนๆนะครับ ลองมาดูกันว่าเป็นไงบ้างเอ่ย

รูปเสร็จนานละ แต่ดันลืมส่งให้ดู – -“
ทริปนี้ สนุก เหนื่อย สมใจ กะที่ปีที่แล้วไม่ได้ไปออกกำลังกายที่ไหนเลย

สนุกถึงขั้นที่ว่า ต้องหุงข้าวกันในกระบอกไม้ไผ่ และเกือบได้ทอดไข่บนใบไม้ 555

ขากลับลงมาเล่นซะไข้ขึ้นไปเป็นอาทิตย์ – -“
โดยรวมแล้วเป็นอีกขุนเขาที่ประทับใจ ใหญ่ อลังการงานสร้าง สวยงามและอันตรายในขณะเดียวกัน

ส่วนสังขละคงไม่ต้องพูดถึง
เธอยังคงเป็นสาวชาวมอญ ที่ค่อยๆ เติบโตไปตามวัยอันควร
ไม่ใช่สาวดอยใจแตกอย่างปาย
ไปเถอะครับ….ในวันที่ช้างเผือกและ สังขละ ยังสวยงาม ^^

ทริปนี้ทั้งหมดถ่ายด้วย กล้องดิจิม่อน คอมแพค ฟูจิ F200EXR ที่ซื้อต่อมาจากเพื่อน

เรื่องคุณภาพ ถ้าวัดกัน pixel ต่อ pixel แน่นอนดิจิม่ิอน ย่อมสู้ DSLR ไม่ได้ด้วยประการทั้งปวง
โดยเฉพาะ เรื่องการควบคุม flare
และ LCD ที่ไม่สู้แสงแดดเอาซะเลย เมื่อเทียบกับการเล็งจากช่องมองของ DSLR
(ทำให้วัดแสงลำบากน่าดู เพราะ เอ่อ ถึงจะใช้ดิจิม่อน ป๋มก็ยังใช้แบบแมนนวลนะ)

แต่ได้สะดวก เพราะทริปนี้ ไม่เอาน้องแป้น แสนรักไป ทำให้เดินตัวปลิวมากมาย
และคุณภาพก็หายห่วงได้ ถ้าต้องการอัดมาดูแค่ขนาดจัมโบ้หรือใหญ่กว่าเล็กน้อย



ที่อยากจะบอกก็คือ
ใครที่คิดอยากจะได้ DSLR เพราะคิดว่ามันจะทำให้รูปสวยขึ้นนั้น ขอบอกว่าไม่เกี่ยว อย่างแรง
กล้องมันก็แค่อุปกรณ์ที่ช่วยบันทึกภาพเน้อ
เอาเวลาไปฝึกคนหลังกล้องดีฝ่า 555


> สรุป
ดิจิม่อน ถ่ายดี สนุก แต่ไม่มัน ไม่ได้อารมณ์เท่า DSLR เท่านั้นเอง
สุดท้ายขอบคุณทีมงานตะลอนแก๊งค์ที่ช่วยอำนวยความสะดวก และช่วยลืมหม้อไหไว้ตีนดอย

ทำให้เราได้กินข้าวในไม้ไผ่แทน 555
ปล. รูปถูกย่อมา อาจทำให้ความคมชัดลดลง
ปล.2 นัท FW ต่อให้ทีมงานตะลอนด้วย multiply มันแฮงค์ๆ ไงก็ำไม่รุอัพไม่ค่อยขึ้น

“Eak JUNG”

ปล.รูปที่โพสไป รูปที่เหลือสามารถกดดูจากรูปได้น๊า

Advertisements

Free Hug กันมั๊ย??

คือจริงๆแล้วเห็น คลิปนี้มานานมากมาแล้ว และมาตอกย้ำอีกทีเมื่อสองสามสัปดาห์ก่อนที่ มีน้องๆกลุ่มนึง ร่วมกับ คุณพี่บ๊วย ออกไป “กอดฟรี” Continue reading Free Hug กันมั๊ย??

นักร้องบอยแบนด์ประเทศเพื่อนบ้าน……บุกเขาช้างเผือก?!!?

Trip เขาช้างเผือก…. มีอะไรที่น่าแปลกใจอยู่ไม่น้อย
วันนี้…เราจึงรวบรวมมาให้ดู

ทำไปฮาไป….คล้ายคนจะเป็นบ้า กร๊ากกกก

เชิญทัศนา ^^
(ป.ล. นี่แค่เปิดตัว…เด๋วจะมีเวอร์ชั่นอื่นๆ ตามมาอีก ฮ่าๆๆ)

Continue reading นักร้องบอยแบนด์ประเทศเพื่อนบ้าน……บุกเขาช้างเผือก?!!?

013 – ใครเป็นใคร?…ไปปีนเขาช้างเผือก

ถือโอกาสคลอดใครเป็นใคร ไปปีนเขาช้างเผือกด้วยเลยดีก่า เห็นเผามาแล้วนี่นา เดี๋ยวจะนึกกันไม่ออกว่าคนนั้นคนนี้ชื่ออาไรกัน Continue reading 013 – ใครเป็นใคร?…ไปปีนเขาช้างเผือก

เผาแหลก……ทริปเสียวสุดยอดที่เขาช้างเผือก

โฮะๆๆๆๆ
มาแรงแซงโค้งกับทริปเขาช้างเผือก
เนื่องจากมีเรื่องให้ตื่นเต้นมากมายกับทริปนี้
เลยลัดคิวมาเผาก่อนเลยดีกว่า
ทริปเขาสก กับทริปซากุระ มันชิลเกินไป เลยไม่รู้จะเผาอะไรดี คริๆ
(จริงๆ เป็นข้ออ้างนั่นเอง เอิ๊กกกก)

หลังจากถกเถียงกันมานานกว่าจะได้ข้อสรุปของทริปโหดประจำปี
ในที่สุดตะลอนแก๊งของเราก็มาลงเอยที่ “เขาช้างเผือก จ.กาญจนบุรี”

เนื่องจากมีคนมาชวนไปทริปเขาช้างเผือกบ่อยเหลือเกิน
แต่ไม่มีโอกาสได้ไปซะที… เลยเสนอทริปนี้ซะเลย
พอทริปนี้ได้รับการอนุมัติ เลยเสนอตัวติดต่อและหาข้อมูล
แบบว่าติดต่อแค่อุทยาน กับ รถตู้ ก็เป็นอันเสร็จ

แต่ที่ไหนได้…ต้องมาปวดกะโหลกกับรถตู้อีกเช่นเคย
เดี๋ยวจะมาลงไว้ในตะลอน Tips ละกัน
ขอวางมือจากการจองรถตู้ไปอีกนาน ปวดหัวๆ

สำหรับคนที่สนใจจะไปทริปเขาช้างเผือก…
การติดต่อไม่ยากเลย ง่ายมากๆ
เพียงโทรศัพท์ไปจองที่อุทยานแห่งชาติทองผาภูมิ
ที่เบอร์ 081-382-0359

และแจ้งจำนวนคนที่จะไป พร้อมระบุวัน
แค่นี้…ก็เป็นอันเสร็จ ง่ายมั้ยล่ะ 🙂

โดยทางอุทยานฯ จะจำกัดนักท่องเที่ยวไม่เกินวันละ ๔๐ คนเท่านั้น
พร้อมแล้ว… ก็ออกเดินทางกันได้เลย

—————————————————————-

ดึกสงัด ….ในเวลา…. ตอนเที่ยงคืน
เราชื่นมื่น… เตรียมเดินทาง… ที่หน้าปั๊ม
แต่ละคน ….แบกของมา ….จนแขนล่ำ
ช่างน่าขำ..พวกคนแก่….ไปเดินเขา

ในเวลา….ตีห้า….เช้าวันใหม่
ต่างสดใส….เดินตลาด….อย่างขันแข็ง
ไปเลือกผัก….ผลไม้….คนละแรง
ฟ้าเกือบแจ้ง….จึงเดินทาง…..ไปอุทยานฯ

เจ็ดแปดโมง….ก็มาถึง…..ทองผาภูมิ
เหงื่อไม่ชุ่ม….อากาศเย็น….ดีจริงหนอ
แต่แอบเซ็ง….ตรงที่เรา….ต้องนั่งรอ
ทริปชะลอ….เพราะเจ้าหน้าที่…..จำผิดวัน

กว่าจะเริ่ม…..เตรียมออกเดิน….สิบเอ็ดโมง
แดดเกือบตรง…..ลงหัวเรา…..เข้าเต็มหน้า
พระอาทิตย์….ที่เมืองกาญจน์….ร้อนอุรา
ทั้งกายา….มีแต่เหงื่อ…..เริ่มหมดแรง

เดิน เดิน พัก….. พัก เดิน เดิน…. เดิน เดิน นั่ง
น้ำไม่ยั้ง….ซัดเข้าไป…..ให้หายโหย
เดินไม่นาน….แต่ร่างกาย….เริ่มอิดโรย
พอลมโชย….ค่อยยังชั่ว…..แรงกลับคืน

เขาลูกใหญ่…ตั้งตระหง่าน….อยู่ตรงหน้า
อนิจจา….เราจะไป….ถึงไหมหนอ??
เขาช้างเผือก….ที่พวกเรา…..นั้นเฝ้ารอ
แรงไม่พอ…..จะไปถึง…. อย่างที่ฝัน

นั่งพักเหนื่อย….ตั้งหลายครั้ง…..ตั้งหลายครา
แก่ชรา…..กันหมดแล้ว….ตะลอนแก๊ง
เดินไม่นาน…..ต่างก็เหนื่อย…..เริ่มหมดแรง
คำว่าแซง…..ลืมได้เลย……ไม่เคยมี

ทางข้างหน้า…..ยังอีกไกล….เห็นแล้วท้อ
ขอนั่งรอ….อยู่ตีนเขา….จะได้ไหม?
เห็นเส้นทาง…..บนสันเขา….แล้วเศร้าใจ
ทางโค-ต-รไกล……เดินข้ามเขา…..อย่างเมามัน

ห้าชั่วโมง…..ผ่านไปไว…..เหมือนโกหก
สายลมโกรก…..พัดใบไม้…..ให้ปลิวไหว
อยากจะนอน…..กลางลานกว้าง…..ให้อิ่มใจ
แต่สุดท้าย…..ต้องมาเตรียม……ทำอาหาร

หมูเกาหลี….ที่ตี๋หมัก…..หอมน่ากิน
ละมุนลิ้น…..อย่างแน่นอน…..ไม่สงสัย
แต่พวกเรา…..จะกินหมู….ได้อย่างไร??
เตาที่ได้…..จากตาดาน….ไม่มีน็อต

ซวยข้อหนึ่ง……น็อตไม่มี…..ประกอบเตา
แก๊งของเรา…..หาเศษไม้……มาช่วยเสริม
แต่ไม่รุ่ง…..เตาไม่ตั้ง…..เหมือนอย่างเดิม
ต้องริเริ่ม…..ประดิษฐ์เตา…….รุ่นใหม่พลัน

ซวยข้อสอง……หม้อไม่มี……แม้ใบเดียว
คงผอมเพรียว…..ในคราวนี้……กันถ้วนหน้า
ตัวแม่หมอ…..ดันลืมตรวจ…..เช็คชะตา
ดูลมฟ้า…..แต่ลืมมอง…..ดวงตัวเอง

ร้อนถึงไกด์….และลูกหาบ….เข้าจนได้
หาไม้ไผ่……ในป่ากว้าง……มาแทนหม้อ
เชื่อไหมว่า…..หุงข้าวได้……แต่ต้องรอ
ไม่มีหม้อ…….แต่มีข้าว……ให้เรากิน

ซวยข้อสาม…..เครื่องปรุงหาย……ไม่มีเหลือ
ซวยเหลือเชื่อ….ลืมถุงซ้อส…..ไำว้ในรถ
จะบ้าตาย…..ตอนนี้มี……แต่ของสด
ท่าจะอด……กินมื้อเย็น……แน่แล้วเรา

ถุงใส่หม้อ…..กับถุงซ้อส……อยู่ในรถ
ของทั้งหมด……ซ่อนใต้เบาะ……อยู่ด้านหลัง
เจอสามซวย…..ขนาดนี้……หมดพลัง
อย่าได้หวัง…..เปิดทริปใหม่……อย่างแน่นอน

พ่อครัวบอม…..คิดวิธี……ทำอาหาร
รีบเอาจาน….ใส่ผักดอง…..จนหมดถุง
หลังจากนั้น…..ตักน้ำผัก…….เพื่อใช้ปรุง
ทุกคนมุง…..ดูพ่อครัว……คิดเมนู

เอ้มือหั่น…..นั่งข้างๆ….คอยสับผัก
แอบชะงัก……ผักเยอะไป……ไหมคุณพี่
ข้าวมื้อนี้……มีรสเค็ม……กำลังดี
รสได้ที่…..ขอบคุณมืือ…..น้องเอ้เอย 😀

ฟากนายเอก…….มันหายซ่าส์…….ก็ครานี้
เพราะดันมี…..ไข้แทรกแซง……จนหน้าหมอง
ต้องอัดยา……สารพัด……เป็นซองซอง
นั่งหน้าจ๋อง……หมดฤทธิ์พลัน…….สะใจจริง (๕๕๕)

ส่วนเจ๊ตุ๊ก……แกเริ่มบ่น…..ปวดเมื่อยขา
ความชรา……เริ่มมาเยือน…….เจ๊แล้วหนอ
ครั้งยังสาว……วิ่งเล่นได้…….อย่างเร็วปร๋อ
เดี๋ยวนี้ขอ……ดมยาดม……สมกับวัย

ด้านลุงม่อน…..ยังฟิตเปรี๊ยะ…….พุงเป็นก้อน
ชาวตะลอน……หุ่นแบบนี้……มีที่ไหน
แต่ขอโทษ……เจ้าคุณลุง…….เดินอย่างไว
แอบสงสัย……นิ้วของลุง…..อยู่ไหนกัน

นายตี๋ใหญ่……มาคราวนี้…..อุปกรณ์เพียบ
หายหัวเงียบ…..ไปแสนนาน……พาลสงสัย
เอ๊ะนายตี๋…..เค้าหายไป……ทำอะไร
ค้างคาใจ……มาหลายเดือน……เพิ่งได้รู้

ตี๋แอบซุ่ม…..เรียนวิชา……ทำอาหาร
เริ่มเีชี่ยวชาญ…..กลยุทธ์……การหมักหมู
สูตรเกาหลี…..ซอสพิเศษ…..อร่อยน่าดู
ร้องอู้หู……เนื้อไหล่หมู……เจ๋งจริงๆ

หมีเหมยลี่……ปรากฎตัว…….มาอีกครา
คราวนี้มา…..เดินเพ่นพ่าน……เขาช้างเผือก
หมีก็ป่วย…..ตัวก็ร้อน…..หมดทางเลือก
หายใจเฮือก……ไปตามทาง…..บนสันเขา

ส่วนตัวตรู….เป็นต้นเหตุ….ของความซวย
ดันลืมถ้วย…..หม้อและไห….ตั้งหลายถุง
ยังไม่หมด…..ดันลืมซ้อส….กับเครื่องปรุง
กว่าจะหุง…..ข้าวให้เสร็จ……อนาถใจ

มาทริปนี้……เราก็มี…….ท่านมือมีด
ในอดีต…..คงเป็นพราน……แต่ปางไหน
ชื่อของเขา……นั่นก็คือ….. พี่เติบไง
สุขสมใจ…..ได้ใช้มีด…….ในทริปนี้

ก่อนเดินทาง……สามชั่วโมง……..พี่โทรมา
แล้วถามว่า…..ยังมีที่…..เหลือบ้างไหม
เรารีบตอบ……ว่ายังเหลือ…..อย่างเร็วไว
แล้วก็ได้…..เมมเบอร์ใหม่……มาร่วมทริป

พี่เติบชวน…..สาวอีกคน…….ชื่อพี่ปลา
ทั้งสองมา……ร่วมลำบาก…..กับพวกเรา
ไม่รู้ว่า……ในทริปหน้า…….พวกพี่เค้า
จะกล้าเอา……ตัวมาเสี่ยง…….กันอีกไหม? (อิๆ)

อีกหนึ่งคน…..ที่ต้องกล่าว……ถึงกันบ้าง
เค้าเป็นช่าง……นักประดิษฐ์……ชอบคิดค้น
ในคราวนี้…….ได้มอบเตา……ตัวแทนตน
ให้ใช้บน……เขาช้างเผือก……เพื่อย่างหมู

ชื่อตาดาน……ผู้คิดค้น…..ประดิษฐ์เตา
แต่พวกเรา…..ดันลืมน็อต……ไว้ที่ไหน
อุตส่าห์เชียร์……เตาไฮโซ…….อย่างสุดใจ
แต่สุดท้าย…..เตาแปลงร่าง……ใช้กันลม -_-”

วันสุดท้าย…..บนเทือกเขา……สูงตระหง่าน
ทางบนนั้น……ชันและแคบ……แทบวิ่งหนี
มาถึงแล้ว……ไม่ขึ้นยอด…….คงไม่ดี
เพื่อศักดิ์ศรี……ตะลอนแก๊ง…….เลยต้องไป

ทางข้างหน้า……เป็นอย่างไร……ก็พอรู้
ก็เคยดู……รูปมาบ้าง…….หวั่นจริงหนอ
แต่อีกใจ……อยากพิสูจน์…….ไม่รีรอ
อย่าไปท้อ……..ก่อนจะเริ่ม…….เอ้าสู้ว้อยยยย!!

เขาจะสูง….ทางจะแคบ…..อย่าได้หวั่น
เดินก้าวพลัน……ทีละก้าว……อย่างมั่นใจ
อย่าได้คิด……ถึงข้างทาง…….ช่างปะไร
แม้นเสียวไส้……อย่าไปมอง…….ให้อกตรม

แต่ละก้าว…..กับหิน……แต่ละก้อน
อย่ามองย้อน…..ไปข้างหลัง…….หรือข้างข้าง
แม้ข้างหน้า…….บนยอดเขา…….หรือข้างล่าง
จงปล่อยวาง…..อย่าไปมอง……ให้ท้อใจ

เปรียบชีวิต……กว่าจะถึง……ซึ่งจุดหมาย
อย่ามองปลาย……ทางแสนไกล…….ให้หม่นหมอง
จงมองแค่……ทางข้างหน้า…….อย่างตรึกตรอง
ใช้สมอง……และสองมือ…..ก้าวมั่นคง

จบทริปนี้…..วันสุดท้าย…..ที่สังขละ
อิสระ…..ลอยบนแพ…..ดีจังหนอ
โอกาสหน้า……มีเวลา……อย่ารีรอ
อยากจะขอ……ให้มาพัก……อีกสักครา

บรรยากาศ…..บนสายน้ำ……ที่ไหลเย็น
อยากให้เห็น…..วิถีชีวิต……อันสุขสม
ไม่เร่งรีบ……ใช้ชีวีิต…..อย่างรื่นรมย์
เชิญแวะชม……ที่เมืองกาญจน์…….จะติดใจ

จบแค่นี้ละกัน…ง่วง -_-zzzzZZ